Hybrid picking

(tekst ten został opublikowany w Gitarzyście 08/2008)

Kostkowanie hybrydowe związane jest z graniem typu fingerstyle. Cała idea polega na wykorzystaniu palców, które pozostają wolne w sytuacji, gdy gramy kostką. Trzymając piórko w standardowy sposób (pomiędzy kciukiem, a palcem wskazującym), dodatkowo mamy do dyspozycji palec środkowy oraz serdeczny. W wyjątkowych sytuacjach można używać także małego palca. Hybrid picking jest najbardziej powszechny wśród gitarzystów country oraz bluegrass. Jednak ze względu na ciekawe możliwości brzmieniowe, technika ta używana jest przez wielu znanych wirtuozów gitary. Świetnie posługują się nią takie osobistości jak Tommy Emmanuel, Eric Johnson, Steve Morse, Albert Lee, Brett Garsed, Danny Gatton czy Wayne Krantz.

Odpowiedzmy sobie na pytanie, w jakich sytuacjach kostkowanie hybrydowe może być przydatne (w oparciu o gitarę akustyczną). Podstawowe zastosowanie tej techniki to granie patentów znanych z gitary fingerstyle. Wszystko to, co zagramy thumbpickiem możemy wykonać palcami i kostką. Wiąże się to jednak z większą trudnością i wysiłkiem. Taki styl grania świetnie się sprawdzi w utworach solowych, gdzie jednocześnie wykonujemy bas oraz melodię. Tommy Emmanuel bardzo często w improwizacjach bluesowych, kostką uderza bas, a pozostałych palców używa do zagrania w tym samym czasie partii solowych. Ponadto możemy grać nie tylko sam bas, ale także całe akordy razem z melodią. Niektórzy gitarzyści, wykorzystują hybrid picking przy graniu solówek. Jest to alternatywa dla standardowego kostkowania. Mistrzem tego typu grania jest Monte Montgomery. Polecam prześledzić twórczość tego znakomitego artysty.

Odtwarzacz

PRZYKŁAD 1 jest dobrym wprowadzeniem do techniki kostkowania hybrydowego. Ćwiczenie zaczynamy od zagrania w tym samym czasie dźwięku A na strunie wiolinowej E (łapiemy go palcem serdecznym lewej ręki) oraz dźwięku C na strunie G (w tym wypadku łapiemy go palcem środkowym lewej ręki). Jeśli trzymamy kostkę w standardowy sposób, czyli między kciukiem, a palcem wskazującym prawej ręki, to do zagrania tego dwudźwięku (C-A) użyjemy palca środkowego i serdecznego. Następnie gramy trzykrotnie strunę basową A za pomocą kostki.

Teraz czas na kolejny dwudźwięk (B-Ab). Przemieśćmy palce o 1 próg w lewo oraz ponownie zagramy trzykrotnie pusta strunę A. Następnie gramy dwudźwięk D-B. Wystarczy, że przesuniemy palce na siódmy próg oraz tak jak poprzednio zagramy strunę basową A przy użyciu kostki. Teraz wracamy na piąty próg, aby ponownie zagrać dwudźwięk C-A, opalcowania oraz bas pozostają w dalszym ciągu bez zmian. Kolejny dwudźwięk łapiemy trochę inaczej. Tym razem palec wskazujący lewej ręki odpowiedzialny jest za dźwięk C na strunie wiolinowej E (8 próg), a palec serdeczny za dźwięk F na strunie G (10 próg).

W następnych krokach wracamy na próg 7, potem 4 i kończymy na 5. Pamiętamy o basie, granym cały czas piórkiem. W ten sposób przebrnęliśmy przez pierwszą część ćwiczenia. Kolejną partię zaczynamy, grając znany nam już dwudźwięk na 5 progu, a zaraz za nim na 4. Następnie palec wskazujący łapie dźwięk F na strunie wiolinowej E (1 próg), a palec środkowy dźwięk A na strunie G (2 próg). W przypadku kolejnego dwudźwięku wystarczy, że zagramy pustą strunę wiolinową E, a palcem wskazującym złapiemy dźwięk Ab na strunie G (1 próg). Ćwiczenie kończymy powtarzając dwa ostatnie dwudźwięki (A-F oraz Ab-E) oraz grając dwudźwięki kolejno na progach 4 i 5.

Odtwarzacz

PRZYKŁAD 2 pomoże nam osiągnąć większą precyzję w grze kostką. Piórko będzie odpowiedzialne za granie basu na strunach E, A oraz D. Palcem środkowym i serdecznym zagramy dwudźwięk – pusta struna G i dźwięk D na strunie B (3 próg). Zaczynamy od uderzenia kostką struny basowej E. Następnie gramy dźwięk Gb na strunie basowej D (4 próg) ponownie kostkując. Teraz czas na dwudźwięk G–D.

W dalszej kolejności uderzamy dźwięk Gb na strunie D oraz dwukrotnie gramy dwudźwięk G–D. Na koniec gramy ponownie dźwięk Gb na strunie D oraz dwudźwięk G-D. W ten sposób ograliśmy pierwszy akord. Kolejna część zaczynamy zagrania kostką dźwięku C na strunie basowej A, następnie dźwięku Gb na strunie D, a po nim dwudźwięku G-D. Teraz gramy dźwięk Gb na strunie D oraz dwukrotnie dwudźwięk G-D. Ogrywanie akordu kończymy ponownie uderzając dźwięk Gb na strunie D oraz dwudźwięk G-D.

Łatwo zauważyć, że ogrywanie wszystkich akordów w ćwiczeniu jest podobne. Różnica polega na tym, że podstawą pierwszego akordu jest pusta struna E, podstawą drugiego dźwięk C na strunie A, a podstawą trzeciego dźwięk B na strunie A.

Odtwarzacz

W PRZYKŁADZIE 3 ogrywamy zagrywkę bluesową, stosując technikę hybrid picking. Ćwiczenie zaczynamy od zagrania jednocześnie basu oraz dwudźwięku B-D. Dźwięk D łapiemy palcem wskazującym lewej ręki, a dźwięk B palcem środkowym. Bas jest ciągle taki sam i jest nim pusta struna E, którą gramy kostką. Należy pamiętać, że partia basowa jest przytłumiona za pomocą dolnej części dłoni. Występuje też tutaj uderzenie typu slap, które zostało oznaczone w tabulaturze jako „x". Aby wydobyć taki dźwięk wystarczy energicznie uderzyć pustą strunę basową E, tłumiąc ją w tym samym momencie.

Kolejny dwudźwięk zbudowany jest z dźwięków Bb oraz Db. Wystarczy, że przesuniemy palce lewej ręki o jeden próg w lewo. Następnie ponownie przesuwamy palce o 1 próg w lewo, aby zagrać dwudźwięk A-C. W ostatniej fazie ćwiczenia przesuwamy palce o 1 próg w prawo, aby wrócić do dwudźwięku Bb-Db. W tej części ćwiczenia uderzamy dwudźwięk B-D oraz systematycznie poruszamy się w dół o 1 próg, grając kolejne dwudźwięki Bb-Db oraz C-A. Zagrywkę kończymy dwudźwiękiem Ab-B (1 próg na strunie G oraz pusta struna B). Ważne jest, aby grać solidnie bas i nie zapomnieć o tłumieniu oraz uderzeniu slap.

autor tekstu: Piotr Słapa